打つ/撃つ
1. 〔なぐる〕 कुट्नु ; हात उठाउनु ; हिर्काउनु ; चुट्नु ;〔打つこと〕 beating; slapping; striking; हिर्काइ ; पिटाइ ; कुटाइ ;〔ぶたれる〕 be beaten; be slapped; पिटाइ खानु (/ भेट्नु) ;
彼女は頭をテーブルに打った
उनले टाउको टेबलमा ठोक्काइन् (/ चुटिन्) ।
子供の頃何度打たれたことか
सानो छँदा कति पिटाइ (मैले) खाएँखाएँ ।
どうして奴を打ったんだ
उसलाई किन हिर्कायौ
どんなに引いても打っても馬は一歩も動かなかった ’
जति लगाम तानेर कोर्रा हान्दा पनि घोडा डेग (/ पाइला / कदम) चलेन ।
父親は子供のしりを打った
बुबाले आफ्नो छोरोको चाकमा हाने ।
打たれた所がぼこっと腫れた
कुटेको ठाउँमा भुकभुकी (/ भुक्क) सुन्नियो ।
打たれないようにひょいと屈んだ(頭を引っ込めた)
पिटाइ नभेटोस् (/ नछलोस्) भनेर उसले (टाउको) झट्ट निहुरायो ।
2. 〔演説を〕
一席打つ
एउटा भाषण दिनु