打付ける
1. 〔投げつける〕 throw; फ्याँक्नु ;
2. 〔衝突させる〕
頭をテーブルに打付けた
उसले टाउको टेबलमा ठोक्काई ।
転んだら打付けた所が浮腫んだ
लड्दा ठोकिएको ठाउँमा सुन्नियो (/ ढाडियो / फुल्यो) ।
事故で打付けたので体に炎症が起きた
दुर्घटनामा ठक्कर लागेकाले शरीरका अङ्गमा सुजन भयो ।
慣用表現
〔難問 ／ 激しい感情などを投げかける〕
～に怒りを打付ける ’
माथि फन्कनु (/ आफ्नो आक्रोध पोख्नु)
彼は激しい言葉を打付けてきた
उसले मलाई भुक्यो । ; उसले कर्कश आवाजले मलाई करायो ।