地
1. 〔地球〕 the earth; पृथ्बी ; धर्ती ;〔大地 / 地面〕 the ground; भूमि / भूमी ; भूइँ ; जमिन ; भू ;〔陸地〕 land; भूमि / भूमी ; जग्गा ; अपुताली * 子孫を持たないまま死んだ人の地;〔土壌〕 soil; माटो ;〔領地〕 a territory; इलाका ; क्षेत्र ;
天と地
स्वर्ग र पृथ्वी
聖なる地
पवित्र भूमि (/ स्थान)
乳と蜜の流れる地
दूध र मह बहने देश
全地で
विश्वभरि ; सरा संसारभरि
地で最も謙虚な人
पृथ्वीभरिमा सबैभन्दा विनम्र व्यक्ति
雨水が地をうるおす
आकाशको पानीले जमीन भिजाउँछ ।
大洪水が起きて地を滅ぼした
पृथ्वीलाई सर्वनाश गर्न जलप्रलय भयो ।
地から買取られた人
々 पृथ्वीबाट किनिएकाहरू
地的な造り
भौतिक (/ पार्थिव) संरचना
地の果て
पृथ्वीका चारकुना (/ चारैतिर)
地の塩 字:「優れた人」;
श्रेष्ठ व्यक्ति *सवभन्दा राम्रो नागरिकहरू
年に初めてネパールの地を踏んだ
१९७० को दशकमा उनी नेपालको भुइँमा पहिलो पाइला टेके ।
2. 〔場所〕 a place; ठाउँ ; स्थल ; स्थान ; कानन ; भूमि / भूमी ;
当地
यहाँ ; यहीँ ; यहाँ ठाउँ
御地
हजुरको ठाउँ
生誕地 (
जन्मस्थान ; जन्मथलो ; जन्मेको थलो ; जन्मभूमि ; जन्म भएको ठाउँ
遊園地
क्रीडाकानन
ここが彼の終焉の地だ
यहाँ ऊ आफ्नो अन्तकालमा बसेको ठाउँ हो ।