恥辱
1. 〔不名誉〕 a disgrace; dishonor; बदनामी ; अपमान ; अनादर ;〔恥〕 shame; लेहाज ; कलंक ; बदनामी ;〔侮辱〕 an insult; humiliation; अपमान ; निरादर ; लज्जा ; बेइज्जत / बेइज्जती ;
大変な恥辱
ठूलो अपमान (/ बेइज्जती)
~に恥辱を与える ~~
लाई लाजमा (/ लज्जित) पार्नु ; मानभंग गर्नु ; को इज्जत फ्याँक्नु
恥辱を被る
बेइज्जत (/ अपमान) हुनु
恥辱を招く ~
आफूमाथि अपमान (/ बेइज्जत) ल्याउनु ; को कलंकित (/ बदनाम) गर्नु
母校に恥辱をもたらす
आफ्नो स्कूललाई बदनाम (/ कलंकित) गर्नु (/ पार्नु) ; आफ्नो स्कूलको बेइज्जत (/ अपमान) गर्नु
高い地位を失って倒れ恥辱を被る
उच्च स्थान गुमाएर बेइज्जतीसाथ तल पतन हुनु
彼らは暴徒の襲撃と恥辱を耐えねばならなかった
तिनीहरूले हुलदंगा र अपमान सहनु पऱ्यो ।
連語
恥辱的な