寵愛
1. love; affection; प्रेम ; माया ; स्नेह ;〔ひいき〕 favor; अनुग्रह ;
彼女は彼の寵愛を勝ち得た
उनले तिनको अनुग्रह जितिन् ।
連語
寵愛する
寵愛された 〔形容詞として〕
धन्य ; अनुग्रह भएको
彼女は末っ子を寵愛する
उसले कान्छा छोरालाई ज्यादै माया गर्छे ।
最近彼は部長に寵愛されている
ऊ अचेल हाकिमको प्रेमपात्र (/ प्रिय) बनेको छ ।