頂点
1. 〔三角形 / 円錐 / 角錐の〕 a vertex; the apex; शिखर ; शीर्ष ; उच्चतम बिन्दु ;
2. 〔頂上〕 the top; the peak; the summit; शिखर ; बज्रपात ; चुचुरा ; चुली ;
塔(杉)の頂点
धरहराको (देवदारूको) टुप्पा (/ चुचचो)
エベレストはヒマラヤ山脈の頂点だ
सगरमाथा हिमाली शिखरहरूको मुकुट (/ शिर) हो ।
慣用表現
〔絶頂〕 the climax; पराकाष्ठा ; चरम सीमा ;〔物事の最高の時〕 the peak; the height; चुली ; चरमोत्कर्ष * 最高潮;〔頂点〕 the peak; चरमचुली ; चरमबिन्दु ; चरमसीमा ; शिखर ; बज्रपात ; सान ;〔若さの〕 नौजवान naujawaan ;
王は栄華の頂点にあった
राजा संवृद्धिको चुली चढेका थिए ।
女優の人気は今や頂点に達した
अब अभिनेत्रीको लोकप्रियता चरमबिन्दु पुग्यो ।