出所
1. 〔出所(しゅっしょ)〕 the source; the origin; स्रोत ; जरो ; 複 जरा ;
うわさの出所をつきとめた
मैले हल्लाको स्रोत (/ जरो) भेट्टाएँ (/ फेला पारेँ) ।
金の出所について彼に問いただした
हामीले उसलाई पैसा कहाँबाट आउँछ भनी कोट्याएर (/ कोट्याइ कोट्याइ) सोध्यौं ।
ところで金の出所はあるのか
छ निके तिमीसित कुनै पैसाको स्रोत छ
2. 〔出口〕 the way out; the exit; निर्गमद्धार ; बाहिर जाने ढोका ; निस्कने बाटो ;
3. 〔潮時〕
今が出所だ
कदम चाल्ने अहिल्यै हो । ; छोड्नुपर्ने समय अहिलेनै हो ।