独立
1. 〔自立〕 independence; स्वतन्त्रता ; आत्मनिर्भरता ; स्वाधीन्त ;
～の独立を認める ～
लाई स्वतन्त्रता प्रदान गर्नु
一方的な独立宣言
स्वाधीनताको एकतर्फी घोषणा
植民地が独立を宣言した
उपनिवेशहरूले स्वतन्त्रता घोषणा गरे ।
彼らはローマからの独立を主張した
तिनीहरूले रोमबाट स्वतन्त्र भएको घोषणा गरे ।
連語
独立の／独立的な
独立の精神
स्वतन्त्र हुने मनोभाव ; आफूखुसी गर्ने मनोभाव ; स्वाधीनताको भाव
彼は独立的な人だ
ऊ एकलकाँटे (/ एकोहोरो) छ (/ मानिस हो) । ; ऊ एकलकाँटे स्वभावको छ । ; ऊ अरूसँग नमिल्ने खालको छ ।
連語
独立する
彼らは独立する道を選んだ
तिनीहरूले स्वतन्त्र हुने छनौट गरे ।
彼は歳で独立した
ऊ १८ उमेर हुँदा आत्मनिभर भयो । ; ऊ १८ उमेर हुँदा आफ्नो खुट्टामा उभियो ।
2. 〔単独であること〕
独立した家屋
अलग (/ छुट्याइ) रहेको घर
独立した峰
एकल (/ एक्लो) शिखर