吹聴
1.
連語
吹聴する
自分の慈善を吹聴する
आफ्नो उपकारी कार्य अरूलाई भन्दै हिँड्नु (/ धाक लगाउनु)
彼は得意げに息子の成功を吹聴した
उसले छोराको सफलताबारे गर्व गऱ्यो । ; उसले छोराको सफलताबारे धाकले फुक्यो ।