白状
1. a confession; स्वीकार ; स्वीकार गरेको कुरा ;
連語
白状する
拷問にかけられて白状する
यातना दिइएकोले दोष स्वीकार गर्नु
白状してしまえ
ओकल् भन् भन् बक्
警察が尋問した後彼は真実を白状した
पुलिसले केरेपछि उसले सत्य कुरो बक्यो (/ वर्णन गऱ्यो / बयान गऱ्यो) ।
やっと犯人は項垂れて白状し出した
बल्ल अपराधी गलेछसाँचो कुरा भन्न थाल्यो ।