葉っぱ
1. a leaf; पात ; पत्र ; पत्ती ; बिरुवा ; दल dal ;〔茶〕 चिया पत्ती ; पात ;〔ハーブ〕 जडीबुटी ;
〔宗教行事で使われる〕葉っぱ
धुजापाती
葉っぱでできた皿 複
दुनोदुना ; टपरी ; पतरी
葉っぱのついた枝 その葉っぱは
डाल *डालेघाँस
葉っぱが彼の頬に触れた
पातले उसको गाला छोयो ।
木から葉っぱが落ちた
रूखबाट पात खसे (/ तल झरे / गिरे) ।
風が窓から葉っぱをふわりと運んできた
झ्यालबाट हावाले पातहरू उडाएर लग्यो ।