発散
1. 〔ガス / 蒸気などの〕 emission, dispersion; आविर्भाव / आविर्भावन ; उत्पत्ति ; प्रस्कन्दन ; निष्कासन ;〔光線 / 熱などの〕 radiation; विकीरण ; अस्कन्दन ;
連語
発散する
2. 〔精力などの〕
連語
発散する
怒りを発散させる 字:「炭を吐き出す」
रिस पोख्नु (/ पोखाउनु) ; झोकिनु ; रिस विस्फोट गर्नु ; अँगार ओकल्नु *
子供たちは生来元気がありその活力を遊びやレクレーションで発散できる
छोराछोरीहरूमा स्वभावतः भरपूर शक्ति हुन्छ र त्यसलाई खेल्दा तथा रमाइलो गर्दा प्रयोग गर्न सकिन्छ ।
3. 〔数学で〕 divergence; विचलन ;