干からびる

1. 〔すっかり乾く〕 dry up; be dried up; सुक्नु / सुकिनु ;〔しぼむ〕 shrivel (up); चाउरिनु ; चुमुक्क पर्नु ;

土は放っておくとやがて干からびて固くなり生産力を失う
गोडगाड नगर्दा माटो चाँडै सुकेर कडा हुनसक्छ र बाँझो हुन्छ ।
たちまち彼の手は干からび引っ込めることができなかった
तिनको हात झट्टै सुकिहाल्यो र तिनले त्यो फेरि आफूतिर खिँच्न सकेनन् ।

2. 〔内容に乏しい〕 निष्फल हुनु ; परिणाम उत्पन्न नगर्नु ;