悲嘆
1. grief; deep sorrow; heartbreak; अफसोस ; अपसोच ; शोक ; ठूलो पीर ; व्यथा ;
彼女が死んで家の者は一斉に悲嘆の声を上げた
उनी मर्दा घरमा रुवाबासी (/ रोइकराइ) मच्चियो ।
連語
悲嘆に暮れる
悲嘆に暮れた夫婦
शोकाकुल दम्पती ; शोकले छटपटाएको (/ व्याकुल) दम्पती ; शोकमा डुबेको दम्पती
遺族は悲嘆に暮れた
शोकाकुल परिवार शोकमा डुबिरहे । ; शोकाकुल परिवार शोकले छटपटाइरहे (/ व्यकुल भइरहे) ।
彼は悲嘆に暮れた
दुःखले उसलाई असहाय पाऱ्यो ।
精神的苦痛にすっかり悲嘆に暮れていた
मानसिक पीडाले उनी छटपटाइन् (/ छटपट भइन्) ।
大半は悲嘆に暮れていたが彼らはと言えば陽気に振舞っていた
अधिकांश शोकविह्वल भएतापनि तिनीहरू भने उज्यालो व्यवहार गर्दैथे ।