補語
〔文法で〕 a complement; पूरक ;
〔文法で〕主格補語
कर्तृपूरक
〔文法で〕目的補語
कर्मपूरक
連語
〔文法:補語について〕
ラムは勉強して学者になった
राम पढेर विद्वान भयो ।
*学者(विद्वान)が補語
君の癖は悪い
तिम्रो बानी खराब छ ।
*悪い(खराब)が補語
彼が泥棒を捕まえた
उसले चोर समात्यो ।
*泥棒(चोर)が補語
複合語