補語
1. 〔文法で〕 a complement; पूरक ;
〔文法で〕主格補語
कर्तृपूरक
〔文法で〕目的補語
कर्मपूरक
連語
〔文法:補語について〕
ラムは勉強して学者になった 学者(が補語
राम पढेर विद्वान भयो । *विद्वान)
君の癖は悪い 悪い(が補語
तिम्रो बानी खराब छ । *खराब)
彼が泥棒を捕まえた 泥棒(が補語
उसले चोर समात्यो । *चोर)
複合語