本位
1. 〔基準 / 中心となるもの〕
自己本位の人 〔自己中心の〕
आत्मविलासी (/ आत्मकेन्द्रित / स्वार्थी / मपाइँ) मान्छे
自分本位の態度
मै खाऊँमै लाऊँ भन्ने मनोवृत्ति
彼は実験本位の授業を行っている
उनी जाँचमा आधारित कक्षामा सिकाउँछन् ।
彼は金本位だ
ऊ पैसामा केन्द्रि छ । ; ऊ पैसाको वास्ता मात्र गर्छ ।
2. 〔貨幣制度の基準〕 a standard; मुद्रास्तर ;