宝石
1. a precious stone; a jewel; रत्न ; जुहारत ; चम्किलो र मूल्यवान् पत्थर ;〔カットして磨いた〕 a gem; रत्न ; मणि ;〔総称〕 jewelry; jewellery; जुहारत ; आभूषण * 宝石から貴金属まで幅広い; गहना * 金や銀などの貴金属; हिरामोती * 字:「ダイヤに真珠」;
宝石をカットする
हीरालाई तरास्नु ; मणिलाई तरासेर चम्किलो बनाउनु
宝石を身につける
गहना (/ आभूषण) लाउनु
宝石の輝きを磨き上げる
बहुमूल्य रत्नहरूको सौन्दर्य बढाउनु
泥棒が入ったが宝石は助かった
चोरिको बाबजुद मणि बाँच्यो ।
ヒマラヤはネパールの宝石だ
हिमाल नेपालको गहना (/ शोभा / चमक) हो ।
花嫁は宝石で飾られた
बेहुलीलाई गरगहनाले (/ आभूषणले) सिँगारियो ।