抱擁
1. an embrace; a hug; अँगालो / अँगालाई ; अङ्कमाल ; आलिङ्गन ; बाहाँजोरी ; कोली ;
愛の抱擁 ’
प्रेमालिङ्गन ; प्रेमले गर्ने अङ्कमाल
連語
抱擁する
彼は彼女を抱擁した
उसले उनलाई अँगालो हाल्यो (/ माऱ्यो) ।
会うなり友は私を抱擁して泣き始めた
भेट्नासाथ साथीले मलाई गाँजेर (/ अँगालो हालेर) रुन थाल्यो ।
彼らは抱擁し合って泣いた
उनीहरूले एक–अर्कालाई अङ्गलो हालेर रोए ।
彼らは嬉しくて泣きながら互いに抱擁し合った
तिनीहरूले सबै आनन्दले रुँदै एकअर्कालाई आलिङ्गन गरेका छन् ।