逸する
1. 〔逃す〕 lose; miss; गुमाउनु ; हातबाट जान दिनु ;
好機を逸した
मैले दाउ (/ राम्रो मौका) गुमाएँ (/ खुस्काएँ / उम्काएँ) ।
進学の好機を逸した
उसका लागि पढ्ने राम्रो मौका गुम्यो । ; उसका लागि पढ्ने राम्रो समय बित्यो (/ राम्रो वेला भिड्क्यो) ।
好機逸すべからず 諺
मौकामा चौका । *
こんな機会を逸するなんて馬鹿なやつのすることだ ’
यस्तो मौका त मूर्खले मात्र लत्त्याउँछ ।
2. 〔外れる〕 deviate from; कुबाटोमा हिड्नु ; चुक्नु ; देब्रे–दाहिने लाग्नु ; दायाँ–बायाँ लाग्नु ; बिराउनु ; हराउनु ; वोक्रिनु ; छल्नु ; ठीक बाटाबाट हट्नु ; दाहिने देब्रे फर्किनु ; फर्किनु / फर्कनु ; खुकुलो पार्नु ; तर्किनु / तर्कनु ; अलमलिनु ;
彼は正道を逸しかけた
तिनले सही बाटो बिराउन लागेका थिए ।
最近彼は富に溺れて常軌を逸している
ऊ अचेल धनले निकै चढेको (/ मात्तिएको / सीमा नाघेको) छ ।
彼女の言行は常軌を逸している
उनको कामकुरा विषम (/ असन्तुलित) छ ।
3. 〔忘れる ／ 見落とす〕 नदेख्नु ; ध्यान नदिनु ; याद नगर्नु ;