従属
1. subordination; भर ; अधीनता ; आश्रितता ;〔付帯〕 dependence; आश्रय ; अवलम्बन ;
連語
従属する
宣伝課を販売部に従属させる
विज्ञापन विभागलाई बिक्री विभागको मुनि (/ अधीनमा) राख्नु
ローマの律法によれば女性は夫たちに全く従属していた
रोमी कानुनअनुसार स्त्री पूर्णतया आफ्नै पतिको नियन्त्रणमा हुन्थिन् ।
連語
従属的/従属の
従属の指導者
उपनेता
従属の祭司
उप–पूजारी
従属の牧者
उपगोठालो