解任
1. dismissal; बरखासी ; बर्खास्तगी ; खारेज / खारिज ;〔投票による〕 recall; वापस आउने आदेश ;
連語
解任する
解任させられた人
बरखास्त ; खोसुवा ; पदच्युत
責任を取って解任した
दोष आफै लिएर उसले राजीनामा गऱ्यो (/ दियो) ।
彼らは袖を連ねて解任した
उनीहरूले सँगसँगै राजीनामा दिए ।
会計係が使い込みで解任された
सचीवले भ्रष्टचारमा मुछिएकोले बरखासीमा (/ खारेजमा) पऱ्यो ।
支店長を解任した
शाखाको हाकिम उसको पदबाट बरखास्त (/ खोसुवा) भयो ।