煙
1. smoke; धुवाँ ; धैंसो ; धुवैं धुवाँ ;〔強いにおいを出す〕 fumes; धुवाँ ; वाफ ;
煙の輪
धूमचक्र
煙を吐き出す
धुवाँ (/ ग्यास) निकाल्नु
煙を吸う
धुवाँ तान्नु
煙が目にしみた
धूवाँले आँखालाई भिजायो (/ पोल्यो) ।
煙が渦を巻いて立ち昇った
धुवाँ भुमरीमा (/ हुन्डरीमा) घुम्दै गयो ।
毎年大勢の人がタバコの煙を吸って死ぬ
हरेक वर्ष तमाखुको धुवाँ तानेर लाखौं मानिसहरू मर्छन ।
たばこの煙が嫌だ
चुरोटको धुवाँ मलाई फिटिक्क मन पर्दैन । ; चुरोटको धुवाँ मलाई घिन लाग्छ ।
山全体が煙に包まれた
पर्वत धुवैं धुवाँले भरियो ।
そこでは人の喧噪が聞こえ煙も立ち上っていた
々त्यहाँ मानिसहरूको गाइँगाइँगुँइगुँइ सुनिएको थियोधुवाँको मुस्लो पनि उडिरहेको थियो ।