気が狂う
1. become (/ go) mad; become insane; lose one's senses (/ mind); अतालिनु ; बहुलाउनु ; अलमस्त (/ बौलाहाजस्तै) हुनु ;
気でも狂ったのか ’
दिमाग खुस्क्यो कि के बौलायौ (/ बहुलायौ) कि क्या हो
悲しみで気が狂った
शोकले (/ दुःखले) उसलाई पागल (/ विक्षिक्ष्त) बनायो ।
彼は権威の絶頂時に気が狂った
तिनी शक्तिको चरमचुलीमा पुगेपछि बहुलाए ।
彼は気が狂ったように車を運転する
तिनले गाडी बौलाहाजस्तै हाँक्छन् ।
君は私の気を狂わせる
तिमीले मलाई पागल बनाउँछौ ।
何だってお前気でも狂ったか僕に何をしろって言っているか分かってんのか’
के तँ होसमा त छस् मलाई के गर् भन्दैछस्तँलाई थाहा छ