気絶
1. a faint; अचेत अवस्था ;〔失神〕 apraxia; चेष्टा - अक्षमता ; मन - शक्तिक्षय ;
連語
気絶する
気絶している 〔形容詞として〕
अचेत ; नबेखबर
彼は立ちどころに気絶した
त्यसको लगत्तै तिनको सुद्धीबुद्धी हरायो ।
彼は殴られて気絶した
ऊ कुटाइ खाएर अचेत (/ बेहोस) भयो ।