拒む

〔断る〕 refuse; decline; नमान्नु ; अस्विकार गर्नु ;〔拒絶する〕 reject; इन्कार गर्नु ; विरोध गर्नु ; स्वीकार्नदेखि भाग्नु ;〔認めない〕 deny; इन्कार (/ अस्वीकार / खण्डन) गर्नु ; नमान्नु ;

答えることを拒む
जवाफ दिन नमान्नु
彼は王の娘の子と呼ばれることを拒んだ
उनले राजाकी छोरीको छोरा कहलिनलाई इन्कार गरे ।
彼女は援助の申し出を拒んだ
मद्दतको प्रस्ताव अस्विकार गर्नु