孤独
1. 〔独りでいること〕 solitude; एक्लोपन ;〔独りぼっちで寂しいこと〕 loneliness; एक्लोपन ; एकाकीपन ;
連語
孤独な
孤独な人 〔孤独が好きな人〕
एक्लो मान्छे ;एकलो बस्न मनपराउने व्यक्ति ; एकलकाँटे
彼は一生孤独だった
ऊ जिन्दगीभरि नै एक्लो भयो ।
年取って孤独な人生を送るのは大変だ
बुढेसकालमा एकाकी जीवन बिताउन गाह्रो हुन्छ ।
ときには孤独もまた楽しいものだ
बेलाबेलामा एक्लो हुँदा रामाइलो पनि हुन्छ ।
複合語