根拠
1. 〔理由 / 拠り所〕 ground(s); आधार ; कारण ; भर ;〔基盤〕 a basis; आधार ; आश्रय ; प्रमाण ; भर ; जग ;〔典拠〕 an authority; आधार ; प्रामाणिक ग्रन्थ ;
十分な根拠
हरकारण ; ठोस आधार (/ कारण)
聖書的根拠
धर्मशास्त्रीय (/ बाइबलीय) आधार
根拠のある(ない)反対
आधार (निराधार) विरोध ; लायक (नालायक) विरोध
君は何を根拠に話しているのかい
तिमी कुन बुनियादमा (/ आधारमा / धरातलमा) रहेर कुरा गर्दै छौ
何を根拠に私を疑うのか
केको आधारमा मेरो शंका गर्ने हौ
このうわさには根拠がない
यो हल्लासित आधार (/ कारण) छैन । ; यो हल्ला आधारहीन (/ कारणबिनाको / बिना कारणको) छ ।
根拠となる基礎事実
आधार–तथ्यांक
根拠のない情報
निराधार (/ भरनपर्दो) जानकारी
根拠のない話し
हावाबाजी ; हावा (/ हावादारी / उडन्ते / अविश्वसनीय) कुरा (/ गफ)
根拠のない論説
निराधार (/ आधारहीन) तर्क
根拠のない非難
निराधार आलोचना
根拠のない自慢 諺。字:「芋を食べてペダ(高級お菓子)を食べた自慢をする」
आलु खाएर पेडाको धाक । *
根拠のないデマを飛ばす
हावामा (/ हावाको / हावाको भरमा) कुरा फिँजाउनु ; लहैलहैमा लगाउनु ; (अधारहीन) हल्ला फिँजाउनु