郊外
1. suburbs; उपनगर ; काँठ ; कछाड भाग ; सहरबाहिर ; सहर–बजारको बाहिरी (/ आसपासको) क्षेत्र ; सहरभन्दा टाढा–टाढाको इलाका ;
北京郊外のある場所で
बेइजिङ नजिकै पर्ने एउटा ठाउँमा
雪は郊外に積もった
हिउँ सहरबाहिर थुप्रियो ।
首都の郊外に落ち着いた
हामी राजधानीको छेउछाउमा बसोबास गर्न थाल्यौं ।
その男性はアテネ郊外に年間住んでいた
एक जना मान्छे एथेन्स शहरको मोफसलमा बसेको १२ वर्ष भइसकेको थियो ।
私はローマ市の郊外で生まれ育ちました
म रोम छेउछाउको एउटा गरिब बस्तीमा जन्में ।