空気
1. 〔大気〕 air; atmosphere; हावा ; वायुमण्डल ; आकाश ;
きれいな空気
ताजा (/ शुद्ध / निर्मल / स्वच्छ) हावा
室内の空気
कोठाभित्रको हावा
外の空気
बाहिरको हावा
空気中を漂う細菌
हावामा उडिरहेको किटाणु
新鮮な空気を吸う
ताजा (/ सफा) हावा खानु
新鮮な空気を入れ換える
चिसो हावा छिराउनु
タイヤに空気を入れる
टायरमा हावा हाल्नु (/ भर्नु)
タイヤの空気が抜けた
टायरको हावा खुस्कियो ।
壁に向かって話す 字:「空気に話す」
हावामा बोल्नु *
空気に当てる
हावामा राख्नु ; सुकाउनु
空気を通さない 〔気密の〕
हावा नछिर्ने पारेको
連語
空気の
空気のない
प्रशस्त हावा नभएको
2. 〔雰囲気〕( an) atmosphere; वातावरण ;
宗教的な空気が国中に充満していた
देशभरि धार्मिक बातावरण छाएको थियो ।