強要
1. a demand; माग ; बाध्यता ;
連語
強要する
寄付を強要する
सित फकाएर (/ घरिघरि) चन्दा माग्नु ; धुरै जोडसित चन्दा माग्नु
服従を強要する
आफूलाई मान्न लाई बाध्य पार्नु ; लाई बलसित मनाउनु
首根っこを押さえる 強要する黙らせるという意味にもなる
घाँटी अठ्याउनु *