目的格
1. 〔文法で〕 the objective case; कर्मकारक ; द्वितीया विभक्ति ;
目的格補語
कर्मपूरक
連語
〔文法：目的格について〕
シタは妹を呼んだそしてビベクは私に教えた と が目的格となる
सीताले बहिनीलाई बोलाइन् र विवेकले मलाई पढाए । *बहिनी म