思い切り
1. 〔思う存分〕 to one's heart's content; पूर्ण मनले ; सकेजति ;〔力一杯〕 to the best of one's ability; with all one's might; आफ्नो तनमनले ; पूर्ण शक्तिले ;
思い切り笑った
म मरीमरी हाँसेँ ।
彼は思い切り語った!
उनले गजबले बोले
2. 〔思い切ること〕
とても思い切りのいいやつだ 〔あきらめが速い〕〔決断が速い〕
ऊ छिटो (/ सजिलै) छोड्छ । ऊ निक्कै तेज (/ चलाख / दिमागी / समझदार छ ।