乱雑
1. disorder; अस्तव्यस्तता ; अव्यवस्था ; विकार ; खटौंली ;
乱雑である
अस्तव्यस्त (/ अव्यवस्थित / लथालिङ्ग) हुनु
連語
乱雑な
乱雑な部屋
अव्यवस्थित (/ भातभूङ्ग भएको) कोठा
部屋の道具は乱雑な状態だ
कोठामा सामानहरू अस्तव्यस्त (/ लथालिङ्ग / छिन्नभिन्न) छन् ।
連語
乱雑に