喋る
1. talk; chat; chatter; बोल्नु ; कुरा (/ कुराकानी / गफ / गफसफ) गर्नु ; भन्नु ;〔興奮して〕 splutter; speak quickly and confusedly; फत्कनु ; फतफताउनु / फत्फताउनु ;〔とうとうと〕 speak volubly; spout; ढर्रा देखाएर भन्नु ; फलाक्नु ;〔喋って回る〕 keep talking; कुरा गर्दै हिंड्नु ;〔ぶしつけに〕 speak out; प्वाक्क बोल्नु ;〔出任せに〕 खिसीमा ओठ लेब्याउनु ;〔不明瞭に〕 बडबडाउनु ;〔趣くままに〕 आफ्नोतर्फबाट (/ मनपरी) बोल्नु ;〔話させる〕 बोलाउनु ; बोल्न लगाउनु ;
よく喋る人 社交的な意味合い;〔無駄口の多い〕
बोलक्कड *फत्फते ; फतौरे / फतौरो ; कुरौटे / कुरोट ; बताहा (/ बकबके / धेरै बोल्ने) मान्छे
喋るのが苦手な男(女)
लाटो (लाटी) (/ बोल्न नसक्ने) पुरुष (स्त्री) ; बोली नभएको (नभएकी) पुरुष (स्त्री) ; अबोला (अबोली) पुरुष (स्त्री)
喋り言葉
बोलचाल
ずっと喋る
बोलेको बोल्यै गर्नु
即興で喋る
विना तयारी बोल्नु
彼は異常に喋る
ऊ ज्यादै बढी बोल्छ ।
君は英語が喋れるかい
के तिमी अंग्रेजी बोल्छौ
英語をミスしないで喋れない ’
गल्ती नगरी उसले अंग्रेजी बोल्न सक्तैन ।
犬は喋れない
कुकुर बोल्न सक्दैन ।
私のオウムは喋れる
मेरो सुगाले (मान्छेको बोली) बोल्न सक्छ ।
彼に集まりで問題について喋らせた
मैले उनलाई सभामा समस्याहरूबारे बोलाएँ (/ बोल्न लगाएँ) ।
彼の喋り方は乱暴だ
यसको बोली चर्को छ ।
赤子がようやく喋り出した
बालकको बोली बल्ल फुट्यो (/ खोल्यो) ।
私の顔に唾を飛ばしながら喋った と言えば「非難しながらしゃべった」となる
उसले मेरो मूखमा थुक छिट्छिट्याउँदै बोल्यो । *थुक्दै बोल्यो
うちの赤ん坊はだいぶ喋れるようになった
हाम्रो सानो छोरो धेरै बोल्न थालेको छ ।
彼女は聞いたことを喋らずにはいられい
उनी सुनेका कुराहरूबारे नबोली रहनै (/ बस्नै) सक्दिनन् ।
彼らはほとんど互いに喧嘩する時にだけ喋った
तिनीहरू अक्सर एक–अर्कासित झगडा गर्दा मात्र बोल्ने गर्थे ।