失格
1. disqualification; अवगुण ; अयोग्यता ; फेल * ネ英;
彼は教師として失格だ
उनी शिक्षकको रूपमा असफल भए । ; उनी विफल शिक्षक बने ।
連語
失格する
コースから外れて失格した
धावनमार्गबाट चुकेर ऊ अयोग्य ठहरियो ।
複合語
1. disqualification; अवगुण ; अयोग्यता ; फेल * ネ英;
彼は教師として失格だ
उनी शिक्षकको रूपमा असफल भए । ; उनी विफल शिक्षक बने ।
コースから外れて失格した
धावनमार्गबाट चुकेर ऊ अयोग्य ठहरियो ।