身代
1. a fortune; one's property; धन–सम्पत्ति ;
身代限りになる
दिवालामा पर्नु
身代をはたいてしまった
ऊ दिवालिया भयो । ; ऊ दिवालामा पऱ्यो । ; उसले आपनो धन–सम्पत्ति उडायो ।
彼は身代を潰した
उसले आफ्नो सबै धन–सम्पत्ति उडायो (/ नष्ट गऱ्यो / स्वाहा गऱ्यो / स्वाहा पाऱ्यो) ।
複合語
1. a fortune; one's property; धन–सम्पत्ति ;
身代限りになる
दिवालामा पर्नु
身代をはたいてしまった
ऊ दिवालिया भयो । ; ऊ दिवालामा पऱ्यो । ; उसले आपनो धन–सम्पत्ति उडायो ।
彼は身代を潰した
उसले आफ्नो सबै धन–सम्पत्ति उडायो (/ नष्ट गऱ्यो / स्वाहा गऱ्यो / स्वाहा पाऱ्यो) ।