主格
1. 〔文法で〕 the nominative (/ subjective) case; कर्ताकारक ; प्रथमा विभक्ति ; पहिलो कारक ;
連語
〔文法：主格について〕
ラムはラバンを殺した が主格
रामले रावणलाई मारे । *रामले
師から訓戒が与えられた が主格
गुरूबाट आदेश आयो । *गुरूबाट
ハリによって仕事が終わった が主格
हरिद्वारा काम सकियो । *हरिद्वारा
複合語