騒音
1. a noise; a din; ठूलो आवाज ; (हो)हल्ला ; हल्लाखल्ला * 大騒音; खलबल (/ खैलाबैला) ; कोलाहल ; कोकोहोलो ;
警笛の騒音
सिटीको चर्को (/ कानखाने) आवाज
工場の騒音
कारखानाको कर्णकटु (/ कानखाने) आवाज
騒音を立てる
हल्ला (/ हल्लाखल्ला) मच्चाउनु ; ठूलो आवाज गर्नु ; खलबल्याउनु
耳をつんざくような騒音
कानकटुवा ; काने खाने होहल्ला ; काने फोर्नै हल्ला ; कानमा कोच्ने आवाज
壁が道路の騒音をさえぎった
भित्ताहरूले बाटाका हल्ला रोके ।
子供たちの騒音にうんざりした ’
केटाकेटीको हल्लाखल्लाले ऊ दिक्क (/ खिन्न / हैरान) भयो ।