対立
1. opposition; विरोध ; प्रतिरोध ; जोडतोड * 対抗;〔敵対〕 antagonism; confrontation; तँतँ - मम * 「俺」「お前」の言い合いから; शत्रुता ; द्वन्द्व ;
連語
対立する
間違った考えと対立する ’
गलत धारणाहरूसित डट्नु ; गलत धारणाहरू खण्डन गर्नु
法廷で彼らは対立した
तिनीहरूले अदालतमा एक–अर्काको सामना (/ विरोध) गरे ।
複合語