溶ける
1. 〔固体が液体で〕 dissolve; पग्लनु ; गल्नु ; बिलाउनु ; विलय (/ घुलमिल) हुनु ;〔固体が熱で〕 melt; गल्नु galnu ; बिलाउनु ; पगाल्नु (/ पग्लनु / पग्लिनु) ;
溶けない 〔形容詞として〕
नगल्ने
かたい鉄も溶ける
कडा धातु समेत पगाल्छ ।
塩は水に溶ける
नून पानीमा बिलाउँछ (/ घुलमिल हुन्छ) ।
砂糖が水に溶けた
पानीमा चिनी बिलायो (/ पग्लियो / घुलमिल भयो) ।
巨大な取り鍋から溶けた銑がくず鉄の上に注がれる
ठूलो डाडुको प्रयोग गरेर पग्लेका फलाम ती धातुका टुक्राहरूमाथि खन्याइन्छ ।
火の近くにあるギウは溶けずにはいられない 諺:若者の性的感情を抑制できないことの例え
आगोको नजिकमा रहेको घिउ नपग्ली रहँदैन । *
知ってるだろやつは冷淡な石頭なんだよ石頭!石は溶けてもやつのは変わらないね ’’
तँलाई थाहै छऊ ढुंगो हो क्या ढुंगो । ढुंगो पग्लिएला तर ऊ चाहिं पग्लिँदैन ।