峠
1. 〔山道の〕 a mountain pass; भन्ज्याङ ; घाँटी / घाटी ;
ガンガ峠
गङ्गा ङन्ज्याङ ; गङ्गा घाँटी
峠を越える
भन्ज्याङ (/ घाँटी / पर्वतश्रेणं) नाघ्नु ; पहाडको शिखर (/ चुचुरा) नाघ्नु
カトマンズ盆地の四峠 カトマンズ盆地へと続く有名な峠(サンガパンツマネパティそしてカリ)のこと
चारभन्ज्याङ *
2. 〔最高潮〕 चरम charam ; चरम बिन्दु ; पराकाष्ठा ; चरमोत्कर्ष ;
ドラマの峠に達する
नाटकको चरमोत्कर्ष (/ चरमोत्कर्ष / चरम सीमामा) पुग्यो ।
暑さも峠を過ぎた(今が峠だ)
गर्मी त्यसको चरमबिन्दु (/ पराकाष्ठा) नाघिसक्यो (पुग्यो) ।
複合語