追放
1. 〔追い払うこと〕 banishment; expulsion; उट्ठीवास ; टाटपल्टाइ ; जबर्जस्ती निकाला ; निर्वासन ; अधिकार–निषेध ;〔自国 ／ 故郷からの〕 exile; देशनिकाला ; निर्वासन ;〔不法入国者などの国外追放〕 deportation; देशनिकाला ; निर्वासन ; प्रवासी ;
国外追放になる
देशबाट निकालिनु
連語
追放する
隣国に追放された難民たち
छिमेकी देशमा विस्थापित शरणार्थीहरू
学校から追放される
स्कूलबाट निकालिनु (/ निस्कासन हुनु)
職場から追放される
कार्यलयबाट निकालिनु (/ किस्कासन हुनु)
会衆から追放する ～
लाई मण्डलीबाट निकाल्नु (/ बहिष्कृत गर्नु)
彼らは泥棒を丘から追放した
उनीहरूले चोरलाई डाँडो कटाए (/ भगाए / खेदे) ।
彼の支配が始まるやいなや敵は追放された
उहाँको शासन शुरु गरेलगत्तै शत्रुहरू फ्याँकिए ।
2. 〔公職から退けること〕 a purge; प्रवासी ; निर्वासन ; हटाउने काम ;
連語
追放する