止むを得ない／已むを得ない
1. 〔避けられない〕 unavoidable; अत्याज्य ; अपरिहार्य ; नछलिने ; अनिवार्य ;〔必然的な〕 inevitable; अनिवार्य ; अपरिहार्य ; भवितव्य ;
止むを得ない状況
अपरिहार्यता ; अपरिहार्य अवस्था ; अनिवार्यता
友だちの食事会で止むを得ない多額の出費をした ’
साथीहरूको भोजमा ऊ निकै ठूलो डाँडमा पऱ्यो । ; साथीहरूको भोजमा उसले बाध्यताले ठूलो खर्च गर्नुपऱ्यो ।
連語
止むを得ず
止むを得ずその仕事を引き受けた
मैले नाकको चालले त्यो काम स्वीकार्नु पऱ्यो । ; म त्यो काम स्वीकार्न बाध्य भएँ ।
彼は止むを得ず出ていった
बाध्यताले गर्दा उसले छोड्नुपऱ्यो ।
結局は止むを得ず私がこの仕事をする羽目になった
आखिरमा यो काम गर्ने टाँसो मलाई नै आइलाग्यो । ; आखिरमा यो काम गर्न मलाई बाध्यता भयो ।