指
1. 〔手の〕 a finger; औंला ; अङ्गल ;〔足の〕 a toe; खुट्टाको औंला ;
親指 〔足の〕
बूढी औंला / बूढी औंली ; अँगुठो ;खुट्टाको अँगुठो
人差し指
चार (/ चोरी) औंलो
中指
माझी औंलो
薬指 〔指輪をする指〕
अनामिका ; साहिँली औंलो
小指 〔足の〕
कान्छी औंलो ;खुट्टाको कान्छी औंलो
ずんぐりした指
बुच्चे औंलो
指を折って数える
औंला मोडेर (/ बंग्याएर / भाँचेर) गन्नु
指を鳴らす 指三本でぱちんと;〔関節を〕〔ぽきぽき鳴らせること〕
चुट्की बजाउनु *औंलो पट्काउनु ;पर्वास्फोट
試合に勝ったので指を鳴らしながら踊った
खेल जितेकाले तिनीहरू चुट्की बजाउँदै नाचे ।
彼はケーキを指でつまんで食べた 指先爪でつまむならとなる
उसले केके औंलाले भाचेर (/ कोट्याएर) खायो । */नङ्ले चिमोटेर (/ टिपेर) खायो
ドアで指を挟んだ
ढोकाले औंलो चेप्यो । ; ढोकामा औंलो च्यापऱ्यो (/ चेपियो / दपेटियो) ।
連語
指の
指の先
指の関節
औंलाको जोर्नी
指の幅 例:指三本分の幅
अङ्गुल *तीन अङ्गुल
複合語