裕福
1. affluence; wealth; धन - दौलत ; समृद्धि ; धनसम्पत्ति ; धन ; सम्पन्नता ;
彼はとても裕福だ
ऊ साह्रै धनी छ ।
連語
裕福な
裕福な人
सम्पन्न व्यक्ति ; धानी ; साहू ; साहूकार
最も裕福な博愛主義者
सबैभन्दा धनाढय समाजसेवी
支配者たちは大抵市民を搾取し裕福な暮らしをする
शासकहरू आफ्ना प्रजालाई शोषण गरेर अक्सर विलासी जीवन बिताउँछन ।
移住者の中には裕福な国での仕事を進んで後にして故国へ戻る人が少なくありません
थुप्रै प्रवासीहरू सम्पन्न देशहरूमा आफूले खाइरहेको जागिर राजीखुसीले त्याग्छन् र आफ्नै देश फर्कन्छन् ।
複合語