優雅
1. 〔優美さ〕 elegance; लालित्य ; चारूता ; रमणीयता ;〔しとやかな上品さ〕 grace; लालित्य ; मनोहनता ; शिष्टाचार ; भद्रता ;
連語
優雅な
言動が優雅な人
बोली र व्यवहारमा सोमतिलो (/ शिष्ट / सुरुचि) व्यक्ति
優雅な言葉遣いをする
सुभाषित गर्नु ; सुभाषी हुनु
彼女は優雅な姿をしている
उसको आकृति (/ रूप) मनोहर छ ।
彼は感動して優雅な表現を口にした
दङ्ग पर्दै उसले कवितात्मक शैलीमा भजन रच्यो ।
彼女は優雅な声で歌った は高い女性の声に用いる
उसले सुरिलो (/ मधुर) स्वरमा गीत गायो । *सुरिलो
連語
優雅に
彼女は優雅におじぎをした
तिनी ढलक्क ढल्किन् ।