耳
1. 〔人 / 動物の〕 an ear; कान ; कर्ण ; श्रवणेन्द्रिय ;
聞かない耳
बाक्लो कान
*字:「分厚い耳」
耳が鳴るような話し
सुन्नेहरूको कान झन्किने किसिमको कुरा
耳をつんざくような騒音
कर्णकटु (/ कानै टट्टाउने / सुन्न अप्रिय लाग्ने) आबाज ; कानकटुवा ; कानै खाने होहल्ला ; कानै फोर्ने हल्ला ; कानमा कोच्ने आबाज
耳に心地よい
कर्णप्रिय ; सुन्न सजिलो
耳を引っこ抜く
कान उखेल्नु (/ तान्नु)
*凝らしめたり,罰する時に行う行為
聞いてもすぐ忘れる
एक कानले सुन्नु अर्को कानले उडाउनु
*字:「一方の耳で聞き他方の耳で飛ばす」
彼には聞く耳がない
उसको कान बाक्लो पारेको छ ।
君に嬉しくないニュースがある
तिमी पनि कान ठाडो पारेर सुनिराख ।
*字:「君も耳を立てて聞きなさい」
この耳でちゃんと聞いたよ
त्यो मेरै (/ आफ्नै) कानमा परेको कुरा हो । ; त्यो आफ्नै कानले सुनेको कुरा हो ।
耳がどんどん増える
एक कान दुई कान मैदान
*うわさなどがどんどん広がることを表す慣用句
奴隷の主人は彼の耳を突きぎりで突き通した
दासको मालिकले त्यसको कान सुतारीले छेड्यो ।
耳の痛み(膿み) ’・・
कर्णपीडा कर्णशूल
耳の毛
झ्याउ ; कानमा उम्रने रौं
耳の毛の濃いじいさん
झ्याउकाने बूढो
2. 〔聞く能力〕
耳で捕らえた英語
कानले मात्र समातेको अंग्रेजी शब्द
耳の不自由な人
बहिरो (/ बहिरा) ; कान नसुन्ने व्यक्ति
耳で聞こえる音
कर्णगोचर (/ कानद्वारा थाहा पाइने) आबाज
彼は耳がいい
उसको कान राम्रो छ (/ सुन्छ) ।
耳の不自由な人の耳が聞こえる
बहिराहरूका कान उघारिनेछन् ।
3. 〔耳に似たもの〕 कानरूपी चीज ;