耳
1. 〔人/動物の〕an ear; कान ; कर्ण ; श्रवणेन्द्रिय ;
2. 〔聞く能力〕
3. 〔耳に似たもの〕 कानरूपी चीज ;
慣用表現
tell; सुनाउनु ;
perceptive to the ear कर्णप्रिय ;
कर्णकटु ; कानले सुन्न नचाहने ;
कर्णकटु ;
〔聞こえる〕《事が主語》reach one's ears; कानमा पुग्नु ;《人が主語》hear; सुन्नु ;〔聞き知る〕learn; सुनेर पत्ता लगाउनु ;
कानमा पुग्नु ;
कानमा पर्नु ;
कानमा पुग्नु ;
कान खानु ;
listen to~; pay attention (/ heed) to~; ~तिर कान लगाउनु ; कान थाप्नु ; कान ठाडो पारेर सन्नु ;
strain one's ears; कान ठाडो पार्नु ;
listen carefully; कान ठाडो पार्नु *耳を立てる; ध्यानसित सुन्नु *注意して聞く; कनसुत्ली हुनु *こっそりと;
close (/ shut) one's ears to~; give no ear to~; pay no heed to~; ~को कुरो नसुन्नु ; कान थुन्नु ;