偶偶
1. 〔偶然〕 by chance; संयोगले ; संयोगवश ; अनजानमै ; अकस्मात् ; अकाण्ड ; अपर्झत ; काकताली kaaktaalii ;
道で偶彼に会った
々मैले अकस्मात् (/ अचानक / संयोगले) उसलाई बाटोमा भेटेँ ।
偶市場で彼に出会った
々सन्जोगले (/ संयोगले / अकस्मात्) उससँग बजारमा भेट भयो ।
彼は偶やってきた
々ऊ बाटो परेर आयो ।
偶良くないものを見た
々म नराम्रो दृश्य हेर्न पुगेँ ।
偶それを聞いてしまった
々इच्छा नहुँदा नहुँदा त्यो मेरो कानमा पुगिहाल्यो ।
偶この本を見つけた
々संयोगले यस किताब पाएँ ।
私は偶そこにいた
々म संयोगले त्यो ठाउँमा थिएँ ।
2. ⇒たまに(偶に)