• さく【裂く】
  • Ⅰ〔引き裂く〕tear; rend; चिर्नु ; च्यात्नु ; फटाउनु ;
    • 野の野獣に裂かれた肉 flesh in the field that is something torn by a wild beast; जङ्गलमा पशुहरूबाट फहराएको पशुको मासु
    • 地震が地面を裂いた An earthquake cracked the ground. भूकम्पले जमिन फटायो (/ फाड्यो / च्यात्यो) ।
  • Ⅱ〔人の間を引き離す〕sever; तोड्नु ; समाप्त गर्नु ; अलग गर्नु ;
    • 二人の仲を裂く cause a rift between two people; दुई जनाको मित्रता तोड्नु