• なげすてる【投げ捨てる／投げ棄てる】
  • Ⅰ〔放る〕throw away; फ्याँक्नु ; फाल्नु ; मिल्काउनु ; हुत्त्याउनु ;
    • 彼らは彼女を壁から投げ捨てた They let her drop from the wall. तिनीहरूले उसलाई पर्खलबाट तल फ्याँकिदिए (/ फालिदिए) ।
    • くしゃくしゃにして地面に投げ捨てた He crumpled it and flung it to the floor. उसले त्यसलाई कच्याककुचुक पारेर भुँइमा फ्याँक्यो (/ फाल्यो) ।
    • 良いものを器に集め,ふさわしくないものは投げ捨てた They collected the fine ones into vessels, but the unsuitable they threw away. असल जत्ति भाँडाहरूमा जम्मा गरे, र खराब जत्तिलाई बाहिर फाले ।
    • 彼は通りに投げ捨てられた He was thrown out into the street. ऊ बाटोमा पछारियो ।
    • 負傷して戦えなくなった剣闘士が武器を投げ捨て,ひざまずいて哀れみを請うた The gladiator who got wounded and unable to continue threw down his arms and kneeled, recognizing defeat and appealing for mercy. घाइते भएकोले अझ बढी भिडन्त गर्न नसकी एउटा तरबारबाजले आफ्नो हतियार भुइँमा फाल्यो र हार स्वीकार्दै घुँडा टेकेर दयाको भीख माग्यो ।
  • Ⅱ〔放り出す〕
    • 権威者に迎合して正しい態度を投げ捨てる abandon the right attitude to get along with the authorities; अख्तियार स्वीकार्न सही आचरणलाई लत्त्याउनु
    • 彼は仕事をそのまま投げ捨て旅行に出かけた He gave up (/ He laid aside) his work and went on a trip. उसले आफ्नो काम त्यत्तिकै छोडेर (/ भुलेर) घुम्न गयो ।